Παρασκευή, 4 Μαΐου 2018

"Αναδοχή τέκνων από ομόφυλα ζευγάρια"

Γραφει ο  Αναστάσιος Ηλίας
Δικηγόρος Αθηνών
Υπ. Διδάκτωρ Νομικής Αθηνών. 
Μεγάλη συζήτηση έχει ανοίξει το τελευταίο διάστημα αναφορικά με την ορθότητα ή μη  της δυνατότητας αναδοχής ανηλίκων από ομοφυλόφυλους. Η άποψη μου, προκαταβολικά, είναι αρνητική. Ωστόσο επιβάλλεται να εξηγηθώ.
Καταρχάς το δίκαιο δεν ταυτίζεται με την κοινωνική ηθική ούτε επιζητά το δέον, αλλά στόχος του είναι η αρμονική κοινωνική διάδραση και συνοχή.
Αυτό σημαίνει ότι επηρεάζεται από την κρατούσα κοινωνική τάξη και τα πορίσματα της επιστήμης δεν μπορεί όμως να επιβάλλει σε κάποιον να είναι τέλειος. Η νομοθετική εξουσία στο πλαίσιο της λαϊκής κυριαρχίας (εφόσον έχουμε δημοκρατία) καλείται να αξιολογήσει την κατάσταση και να επιβάλλει κανόνες συμβατούς με την κοινωνία. Βέβαια παράγοντες όπως μειονότητες και το υφιστάμενο ευρωπαϊκό δίκαιο (που δεσμεύει την χώρα μας) αντικειμενικοποιούν την κατάσταση και οδηγούν γενικότερα τις νομοθεσίες σε ομοιόμορφα πλαίσια.
Δυστυχώς ωστόσο στην περίπτωση που εξετάζω τα πράγματα είναι πολύ διαστρεβλωμένα και κατάφωρα προσβάλλεται τόσο η κρατούσα κοινωνική τάξη όσο και η επιστήμη στο όνομα της "προστασίας" μίας μειονότητας που τελικά για ΨΗΦΟΘΗΡΙΚΟΥΣ (ας μην γελιόμαστε) λόγους απολαύει προστασίας και δικαιωμάτων που ΔΕΝ θα έπρεπε ν δικαιούται.
Εξηγούμαι:
1) Η ομοφυλοφυλία σαν κατάσταση (σεξουαλική τάση κλπ) παρατηρείται στην φύση και υπό αυτό το πρίσμα είναι φυσιολογική. Ωστόσο καθετί φυσιολογικό στην φύση ΔΕΝ σημαίνει ότι είναι και χωρίς προβλήματα. Ένας άνθρωπος που έχει ομοφυλοφυλικές τάσεις δεν είναι φυσικά ανίκανος, ούτε ανόητος ούτε στερείται ικανοτήτων, ωστόσο εκ των πραγμάτων η ερωτική του κατεύθυνση του στερεί την δυνατότητα να τεκνοποιεί. Ταυτόχρονα η μη συμμετοχή του στην αναπαραγωγική διάδραση περιορίζει όσο και αν αυτό είναι ανεπαίσθητο την εξελικτική πορεία του είδους μας, αφού όπως είναι γνωστόν η βιοποικιλότητα συμβάλει στην ενδυνάμωση των ειδών και την διαιώνισή τους (κάτι που φυσικά δεν συμβαίνει πχ σεαιμομικτικές κοινωνίες). Γίνεται δηλαδή αντιληπτό ότι τελικά η ομοφυλοφυλία δεν συμβάλει στην εξέλιξη του είδους μας, αλλά ως υπαρκτή κατάσταση πρέπει να την ανεχθούμε.
2) Ταυτόχρονα αυτές τις ημέρες πέραν από την μη αναφορά όλων των παραπάνω στην διαδικασία διαβούλευσης του νομοσχεδίου, κλήθηκαν ορισμένοι ειδικοί να αξιολογήσουν  αν τα παιδιά που θα υιοθετηθούν από ομοφυλοφύλους θα εμφανίσουν ή όχι τέτοιες τάσεις. Οι απαντήσεις ΑΥΤΩΝ των ειδικών ήταν ως επί το πλείστον αρνητικές. Ωστόσο πάλι δεν μπορεί να τεθεί επιστημονικό κριτήριο υπέρ της αναδοχής, διότι αν κάνει κανείς έρευνα στην διεθνή βιβλιογραφία υπάρχει ΑΚΟΜΑ σύγχυση ως προς τα παραπάνω. Διεθνούς δηλαδή φήμης βιολόγοι υποστηρίζουν πως ενδεχομένως η σεξουαλική τάση δεν είναι μόνο έμφυτη ΑΛΛΑ και προϊόν εξωγενών παραγόντων. Με απλά δηλαδή λόγια η επιστήμη δεν έχει αποκλείσει το ενδεχόμενο ότι ομοφυλόφυλος γίνεσαι και δεν γεννιέσαι. Θα μου πείτε πού είναι το πρόβλημα? Η απάντηση βρίσκεται παραπάνω υπό 1).
3) Διατείνονται περαιτέρω οι υποστηρικτές της αναδοχής, ΕΝΤΕΛΩΣ ΛΑΪΚΙΣΤΙΚΑ, ότι δήθεν υπάρχουν πολλά παιδιά σε ιδρύματα και αυτό που τους αξίζει είναι αγάπη. Ωστόσο παραβλέπουν σκοπίμως βεβαίως να αναφέρουν ότι βασική αρχή του δικαίου είναι ότι το ένα άδικο δεν κάνει δίκαιο το άλλο άδικο. Με απλά λόγια είναι ψευδοεπιχείρημα να λες ότι επειδή πολλά παιδιά είναι ορφανά θα τα βοηθήσουμε αν τα πάμε σε μία προβληματική (όπως αναφέρω παραπάνω) κατάσταση.
4) Για να μιλήσω για ηθική η ψήφιση του νομοσχεδίου (που δυστυχώς θα γίνει από τους υποτιθέμενους επαναστάτες των 7000-10000 Ευρώ το μήνα που έκαναν το όχι ναι) θα ανοίξει τους ασκούς του αιόλου σε συμπεριφορές ανήθικες και προσβάλουσες την αξιοπρέπεια τόσο της κοινωνίας μας συλλογικά όσο και ατομικά. Φανταστείτε ότι άνδρες και γυναίκες θα λειτουργούν ως αντικείμενα, ως φορείς σπερμάτων και κυοφορούμενων τέκνων κατά παραγγελία. Θα λέει ο Γιάννης με τον Κώστα "ας κάνουμε ένα παιδί" και θα πηγαίνουν στην Δήμητρα πχ η οποία θα επαγγέλεται "κυοφορούσα τέκνα". Δεν μου αρέσει να να λαϊκίζω αλλά αυτή ακριβώς θα είναι η κατάσταση. Κάτι που άλλωστε ήδη συμβαίνει πχ με την περίπτωση γνωστού παρουσιαστή.Φυσικά υπάρχουν και χειρότερα ζητήματα που δεν είναι αντικείμενο  μόνο ηθικής αλλά και νομικού προβληματισμού. Ενδέχεται δηλαδή η στάση αρκετών αναδόχων να οδηγήσει σε φαινόμενα ευγονικής. Με απλά λόγια εφόσον θα μπορούν να υιοθετήσουν γιατί να μην εξετάσουν το ωράριο της μητέρας ή το σπέρμα του άνδρα για τις ιδιότητές του. Τα σενάρια αυτά δεν είναι επιστημονικής φαντασίας αλλά υπαρκτά.
5) Τέλος άκουσα από κάτι συνταγματολόγους (που είναι λαϊκιστές) ότι δήθεν η άρνηση της χώρας μας να ψηφίσει αυτό το νομοσχέδιο είναι ενάντια στην νομοθεσία της Ε.Ε. Είπε λοιπόν ο κ. Βενιζέλος ότι η νομοθεσία για ομόφυλα και ετερόφυλα ζευγάρια είναι ίδια. Αυτό είναι ανακριβές για να μην πω εκουσίως ψευδές. Το σύμφωνο συμβίωσης είναι νομικά διάφορο από τον γάμο και στηρίζεται μάλιστα σε διαφορετικό αρθρο του Συντάγματος. Το σύμφωνο είναι νομικά κυρίως σύμβαση ενώ ο γάμος θεσμός. Υπό το πρίσμα αυτό παρότι η ομοφυλοφυλία είναι βιολογικά προβληματική ΔΕΝ μπορούμε να αρνηθούμε στον κάθε άνθρωπο να ρυθμίσει τα της ζωής του (ανέφερα ότι το δίκαιο ρυθμίζει δεν επιβάλλει το δέον). Για αυτό λοιπόν σε υπόθεση ανεπάγγελτου "συνδικαλιστή"η χώρα μας καταδικάστηκε το 2013 από το ΕΣΔΑ με απότελεσμα πλέον και τα ομόφυλα ζευγάρια από τα τέλη του 2015 να μπορούν να συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης. Άλλο όμως η ρύθμιση της προσωπικής κατάστασης του καθενός και άλλο η δυνατότητα υιοθεσίας. Η υιοθεσία είναι μία ΕΝΤΕΛΩΣ διαφορετική περίπτωση που δεν θα επισύρει τιμωρία της χώρας μας.

Μετά από όλα αυτά καταλαβαίνετε ότι δεν τίθεται δικαίωμα όταν οι διεκδικούμενες αξιώσεις είναι αντίθετες στην επιστήμη, την λογική και την ηθική. Δυστυχώς όμως επειδή έρχονται εκλογές όλα τα παραπάνω θα γίνουν νόμος και οι υγιώς σκεπτόμενοι θα χαρακτηρίζονται εντελώς φασιστικά σε μία δημοκρατική κατ  τ άλλα κοινωνία "ομοφοβικοί".
Μακάρι να μην ψηφιστεί λοιπόν το παραπάνω νομοσχέδιο και αν ψηφιστεί κάποτε να καταργηθεί. Αλλιώς θα πραγματωθούν τα λόγια του φιλοσόφου Όσβαλντ Σπένγκλερ ο οποίος στο εξαίσιο έργο του "Η παρακμή της Δύσης", ήδη από τις αρχές του 20ου αιώνα (και χωρίς να δει όλη αυτήν την κατάσταση) έλεγε ότι ο τωρινός δυτικός πολιτισμός βρίσκεται στο φθινόπωρό του – άρα στα πρώτα στάδια της παρακμής του.

Υγ: Σε κάθε διαφωνία χρειάζεται διάλογος με αμοιβαίο σεβασμό και επιχειρήματα. Οι άναρθρες κραυγές στην εποχή μας αποτελούν επιχείρημα της αντίπαλης πλευράς. Κάθε δίκιο (ηθικά και νομικά) έχει λοιπόν πχ ένας δημότης να ασκεί κριτική και παράπονα στον δήμαρχό του, αλλά αν πχ προχωρήσει σε έργω εξύβριση προσβάλλοντας (πάλι πχ, υπόθεση εργασίας κάνω χεχεχε) την τιμή, την υπόληψη του Δημάρχου, εμποδίζοντάς τον μάλιστα να ασκήσει το συνταγματικό του δικαίωμα (13 Σ) να εκκλησιαστεί, δίνει κάθε δικαίωμα στον Δήμαρχο εντός τρίμηνου να καταθέσει έγκληση (ποινικά) για έργω εξύβριση και εντός πενταετίας αγωγή (αστικά) για ηθική βλάβη λόγω προσβολής της προσωπικότητας. Η αυτοδικία είναι αδικία και δεν εξαλείφεται το αξιόποινο με τα λάϊκ του φβ που μάλλον σε κοινωνία ζούγκλας προσιδιάζουν.


Αναστάσιος Ηλίας
Δικηγόρος Αθηνών
Υπ. Διδάκτωρ Νομικής Αθηνών

Δεν υπάρχουν σχόλια:

Δημοσίευση σχολίου